Një ngjyrë rozë, e kuqe ose kafe e urinës mund të krijojë ankth të menjëhershëm. Gjak në urinë nuk është një simptomë që duhet injoruar, edhe kur shfaqet vetëm një herë, nuk shoqërohet me dhimbje ose largohet vetë. Shpesh shkaku është i trajtueshëm, si infeksioni urinar apo gurët në veshka. Megjithatë, në disa raste mund të sinjalizojë një problem që kërkon vlerësim të shpejtë nga urologu.

Termi mjekësor për praninë e gjakut në urinë është hematuria. Ajo nuk vendos diagnozën më vete, por i tregon mjekut se duhet të gjendet burimi i gjakderdhjes në aparatin urinar. Vlerësimi i duhur është rruga më e sigurt për të shmangur vonesat dhe trajtimet e pasakta.

Çfarë nënkupton gjaku në urinë?

Hematuria mund të jetë makroskopike ose mikroskopike. Në hematurinë makroskopike, urina ndryshon ngjyrë dhe gjaku shihet me sy të lirë. Në hematurinë mikroskopike, urina duket normale, por qelizat e kuqe të gjakut zbulohen vetëm në analizë laboratorike.

Jo çdo urinë e kuqërremtë përmban gjak. Panxhari, manaferrat, disa ngjyrues ushqimorë dhe barna të caktuara mund të ndryshojnë ngjyrën e urinës. Edhe gjakderdhja menstruale mund të kontaminojë mostrën e urinës. Për këtë arsye, analiza laboratorike është thelbësore para se të nxirren përfundime.

Kur bëhet fjalë për gjak të vërtetë në urinë, burimi mund të jetë veshka, ureteri, fshikëza urinare, prostata te burrat ose uretra. Ndonjëherë shkaku është i thjeshtë, por gjaku pa dhimbje kërkon po aq vëmendje sa ai i shoqëruar me dhimbje.

Shkaqet më të shpeshta të gjakut në urinë

Infeksioni i traktit urinar është një shkak i zakonshëm, sidomos kur ka djegie gjatë urinimit, nevojë të shpeshtë për të urinuar, erë të fortë të urinës ose temperaturë. Infeksioni mund të përfshijë fshikëzën, por kur shoqërohet me ethe, të dridhura dhe dhimbje në shpinë ose anash, mund të prekë veshkat dhe duhet trajtuar pa vonesë.

Gurët në veshka ose në ureter mund të gërvishtin rrugët urinare dhe të shkaktojnë gjakderdhje. Dhimbja zakonisht është e fortë, me valë, në pjesën anësore të shpinës dhe mund të përhapet drejt barkut të poshtëm ose ijëve. Megjithatë, gurët e vegjël ndonjëherë japin pak simptoma përveç gjakut në urinë.

Te burrat mbi një moshë të caktuar, zmadhimi beninj i prostatës mund të ndikojë në rrjedhën e urinës dhe të shoqërohet me hematuri. Prostatiti, pra inflamacioni ose infeksioni i prostatës, mund të shkaktojë gjithashtu dhimbje në zonën e legenit, temperaturë dhe vështirësi në urinim.

Shkaqe të tjera përfshijnë traumën pas një goditjeje në bark ose shpinë, aktivitetin fizik shumë intensiv, sëmundjet e veshkave, disa çrregullime të koagulimit dhe përdorimin e barnave që ndikojnë në hollimin e gjakut. Barnat nuk duhet të ndërpriten pa udhëzimin e mjekut, por përdorimi i tyre duhet të raportohet gjatë konsultës.

Më rrallë, hematuria mund të lidhet me tumore të fshikëzës, veshkave, prostatës ose rrugëve urinare. Rreziku rritet me moshën, pirjen e duhanit, ekspozimin e zgjatur ndaj disa substancave kimike dhe historinë familjare. Kjo është arsyeja pse gjaku i dukshëm në urinë, sidomos pa dhimbje, duhet të vlerësohet seriozisht edhe kur ndalet.

Kur gjaku në urinë është urgjencë?

Kërkoni ndihmë urgjente nëse nuk mund të urinoni, nëse shihni mpiksje gjaku në urinë ose nëse gjakderdhja është e madhe. Këto situata mund të bllokojnë daljen e urinës dhe kërkojnë ndërhyrje të shpejtë.

Po ashtu, mos prisni nëse hematuria shoqërohet me temperaturë të lartë, të dridhura, të vjella, dhimbje shumë të fortë në shpinë apo bark, marramendje, dobësi të theksuar ose zbehje. Te fëmijët, gratë shtatzëna, pacientët me vetëm një veshkë, sëmundje kronike të veshkave ose imunitet të dobësuar, pragu për kontroll të menjëhershëm duhet të jetë më i ulët.

Nëse nuk ka shenja alarmi, caktoni gjithsesi vizitë me mjekun e familjes ose urologun në ditët në vijim. Mos e trajtoni vetë me antibiotikë të mbetur në shtëpi. Antibiotiku i gabuar mund të maskojë simptomat, të mos trajtojë shkakun dhe të vështirësojë interpretimin e kulturës së urinës.

Si vendoset diagnoza?

Vlerësimi fillon me një bisedë të detajuar. Mjeku do të pyesë kur ka filluar problemi, nëse gjaku shfaqet në fillim apo në fund të urinimit, nëse ka dhimbje, temperaturë, humbje peshe, trauma, infeksione të përsëritura, gurë në veshka ose histori familjare. Informacioni për duhanpirjen dhe barnat që merrni është po aq i rëndësishëm.

Analiza e urinës mund të konfirmojë praninë e qelizave të kuqe, proteinave, baktereve ose kristaleve. Nëse dyshohet infeksion, zakonisht kërkohet urokultura për të identifikuar bakterin dhe ndjeshmërinë ndaj antibiotikëve. Analizat e gjakut mund të vlerësojnë funksionin e veshkave, shenjat e infeksionit dhe koagulimin.

Ekografia e veshkave dhe fshikëzës është shpesh një hap i parë i dobishëm, pa rrezatim. Në varësi të moshës, simptomave dhe gjetjeve, urologu mund të rekomandojë tomografi të kompjuterizuar, rezonancë magnetike ose cistoskopi. Cistoskopia lejon shikimin e drejtpërdrejtë të brendësisë së fshikëzës dhe përdoret veçanërisht kur duhet përjashtuar një ndryshim në fshikëzën urinare.

Nuk është e nevojshme që çdo pacient t'i kryejë të gjitha këto ekzaminime. Zgjedhja varet nga rreziku individual, mosha, intensiteti i simptomave dhe rezultati i analizave të para. Qëllimi nuk është të bëhen më shumë analiza se ç'duhet, por të mos lihet pa hetuar një shkak i rëndësishëm.

Si të jepni një mostër të saktë urine

Për një analizë të besueshme, mostra zakonisht merret nga urina e mesit të rrjedhës. Pas pastrimit të zonës gjenitale, filloni të urinoni në tualet dhe më pas mblidhni urinën në enën sterile pa prekur pjesën e brendshme të saj. Mostra duhet dërguar sa më shpejt në laborator.

Nëse jeni me menstruacione, njoftoni mjekun ose laboratorin. Në disa raste, analiza mund të shtyhet derisa gjakderdhja të përfundojë, përveçse kur simptomat kërkojnë vlerësim urgjent. Mos e vononi kontrollin vetëm për shkak të kësaj, sidomos nëse keni dhimbje, temperaturë ose gjak të dukshëm në urinë.

Trajtimi varet nga shkaku, jo vetëm nga simptoma

Infeksionet bakteriale trajtohen me antibiotikun e zgjedhur sipas vlerësimit klinik dhe, kur është e mundur, kulturës së urinës. Gurët e vegjël mund të kalojnë me hidratim, qetësues të përshtatshëm dhe ndjekje mjekësore, ndërsa gurët më të mëdhenj ose ata që bllokojnë rrugët urinare mund të kërkojnë procedura endoskopike ose thyerje me valë.

Nëse shkaku është një sëmundje e veshkave, trajtimi mund të kërkojë bashkëpunim mes urologut dhe nefrologut. Kur identifikohet një masë apo ndryshim i dyshimtë, hapat e mëtejshëm përcaktohen nga ekipi specialistik. Një diagnozë e hershme shpesh zgjeron mundësitë e trajtimit dhe e bën planin më të qartë për pacientin dhe familjen.

Për pacientët që kërkojnë opinion të dytë, vlerësim të avancuar urologjik ose koordinim të trajtimit në spitale premium jashtë vendit, Një Mjek mund të ndihmojë me organizimin e konsultës, përzgjedhjen e specialistit dhe mbështetjen gjatë procesit. Në raste urgjente, prioritet mbetet gjithmonë paraqitja e menjëhershme në urgjencën më të afërt.

Mos e matni seriozitetin e simptomës vetëm nga sasia e gjakut që shihni. Një episod i vogël mund të ketë nevojë për vlerësim, ndërsa një shkak i zakonshëm mund të trajtohet me sukses kur zbulohet në kohë. Hapi më i dobishëm është të ruani qetësinë, të mos vetë-mjekoheni dhe të kërkoni kontrollin e duhur pa e shtyrë.

Për më shumë informata në lidhje me kontrollet, ekzaminimet, trajtimin, shpenzimet dhe çdo gjë tjetër rreth shërbimeve tona në kuadër të partnerëve tanë, ju lutem na kontaktoni:

E-mail: info@njemjek.com
Kosovë: +383 48 333 752
Turqi: +90 541 557 37 36

“Besimi juaj është përgjegjësi për ne.”